دنیا رو با همه خوب و بدش

با همه زندونیای ابدش

پشت سر گذاشتن و رها شدن

رفتن و سری توی سرها شدن

واسشون توو بند دنیا جا نبود

دنیا که جای پرنده ها نبود

پشت سر گذشته های بی هدف

پیش رو لشگر آرزو به صف

توو بهشت آرزو گم نشدن

آدم حسرت گندم نشدن

وقتی موندن توو غبار زندگی

پر کشیدن از حصار زندگی

زنده موندن واسشون بهونه بود

زندگی بازی بچگونه بود

یه صدا می خوندشون سمت خدا

با سکوتشون رسیدن به صدا