ایام عید
الهی به مردان در خانه ات
به آن زن ذلیلانِ فرزانه ات
به آنان که با اَمر روحی فَداک
نشینند و سبزی نمایند پاک
به آنان که مرعوب مادر زنند
ز اخلاق نیکوش دم می زنند
به آن گَردگیرانِ ایام عید
وانت بارِ خانم به وقت خرید
به آن شیرمردان با پیشبند
که در ظرف شستن به تاب و تب اند
به آناکه در بچه داری تک اند
یَلان عوض کردن پوشک اند
به آنان که بی امر و اِذنِ عیال
نیاید سَر از جیبشان یک ریال
به آنان که با ذوق و شوق تمام
به مادر زن خود بگویند مام
به آنان که داماد سرخانه اند
مطیع فرامین جانانه اند
به آنان که دارند با افتخار
نشان iso نه،zizino هزار
به آنان که دامن رفو می کند
زِ بعد رفویش اتو می کنند
به آنان که درگیر سوزن نخ اند
گرفتار پخت و پز مطبخ اند
به آن قورمه سبزی پزان قَدَر
به آن مادران به ظاهر پدر
الهی به آهِ دلِ زن ذلیل
به آن اشک چشمان مَمَد سبیل
به تن های مردان که از لنگه کفش
چو جیغ عیالاتشان شد بنفش
که ما را بر این عهد کن استوار
از این زن ذلیلی مکن برکنار
به زی زی جماعت نما لطف خاص
نفرما از این یوق ما را خلاص