نماز و مهدی

محسن از من خواسته برایت با قلم و زبان قاصرم در وبگاه مجازیم دل نوشته ای بنویسم، خواستم عین کلمات شما را که بر روی کاغذ پاره ای زمینی نوشته بودم به پدرتان بدهم که او انگار نوشته ات بر قلب نازنینش حک شده باشد برایم گفت؟! محسن خواسته بنویسی: آرزوي ديدن پدر هرشب منو وادار ميكنه كه پيش خدا التماس و گريه كنم به خدا ديگه طاقت ندارم دوست دارم يه دلنوشته بنويسي درمورد فرزند شهيدي كه بابا دوست داره ولي ارزو به دله همش سر نماز بعد از دعاي ظهور اقا دعايش ديدن روي پدر در خواب هست.

محسن جان وقتی کلمات نوشته شما را به خودم از زبان پدرت شنیدم مثل بچه هایی که دست والدین خودشان را رها کرده و گم شده اند درون وجود خرد و ناچیزم گم شدم.

آقا محسن پدرت گفت به محسن بگو پرستوها مهاجرند، شهدا کوچ می کنند کوچی از خاک به خدا، از دریا به دریا او گفت حتما محسن می داند که پدرش برای اسلام، ایران و انقلاب جان خودش را به مشتری واقعیش خدا در طبق اخلاص گذاشت او گفت محسن منتظرم باش پرستوها به خانه بر می گردند.