شهید احمد کاقی
احمد کافی
 |
||
| شناسنامه | ||
|---|---|---|
| نام کامل | شیخ احمد کافی خراسانی (یزدی) | |
| زادروز | ۱ خرداد ۱۳۱۵ | |
| زادگاه | مشهد، ایران | |
| تاریخ درگذشت | ۳۰ تیر ۱۳۵۷ | |
| محل درگذشت | چناران، استان خراسان رضوی، ایران | |
| آرامگاه | خواجه ربیع | |
| خویشاوندان سرشناس | آیت‌الله میرزا احمد کافی یزدی (نیایش) | |
| دین | اسلام | |
| مذهب | شیعهٔ دوازده‌امامی | |
| اطلاعات علمی و مذهبی | ||
| استادان | آیت الله خوئی راستی کاشانی آیت الله مدنی آیت الله شاهرودی |
|
| کتاب‌ها | آخرالزمان به روایت معصومین از زبان مرحوم کافی نجات‌یافتگان امام زمان از زبان مرحوم کافی |
|
| وبگاه رسمی | بانک سخنرانیهای کافی | |
|
|
||
نجات‌یافتگان امام زمان از زبان مرحوم کافی
احمد کافی (۱ خرداد ۱۳۱۵، مشهد - ۳۰ تیر ۱۳۵۷، چناران) از روحانیان و خطیبان معروف پیش از انقلاب بود. سخنرانیهای وی معمولاً بسیار پرشور بود. شیخ احمد کافی که مجموعه سخنرانی‌هایش هنوز طرفداران بسیاری دارد، در یک حادثهٔ رانندگی مشکوک در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۵۷کشته شد.
محتویات
زندگی
شیخ احمد کافی در عصر پهلوی اول به دنیا آمد، در یکی از سخنرانی‌ها این طور تعریف می کند: «یکی از من پرسید شما اهل کجا هستید؟ من هم گفتم اهل بین‌الملل، اصلیتم یزدی هست متولد مشهد و ساکن تهران» بعد از این جمله‌ها به شوخی به مردم می‌گوید: «ما یزدی‌ها خیلی آدمای خوبی هستیم.» در اواخر دوران حکومت پهلوی دوم کشته شد. در واقع دوران فعالیتش در زمینه‌های مختلف هم‌زمان با نابه‌سامانی‌ها بود.
دوران دانش‌آموزی
در هجده‌سالگی رهسپار نجف شد و تا سال ۱۳۳۸ ه.ش در آن‌جا دروس سطح را نزد استادان معروف حوزهٔ علمیهٔ نجف گذراند و سپس به قم آمد و تا سال ۱۳۴۰ در قم ساکن بود و نزد استادانی همچون آیت‌الله سید ابوالفضل موسوی تبریزى، آیت‌الله راستی کاشانی و مرحوم آیت‌الله مدنی تبریزی (شهید محراب) درس خواند. وی علیرغم کشمکش‌ها و احضارهای مکرر از جانب مقامات پلیس و نیروهای امنیتی حکومت با حضور فعال خود به ارائه خدمات دینی و ارشادی و تبلیغی و حمایت از گروه‌های مبارز و پرورش نیروهایی برای مبارزه با با حکومت پهلوی می‌پرداخت. کافی زمانی احضار و زمانی دیگر در بازداشت و گاهی تبعید می‌شد و این فشارها و محدودیت‌ها، باعث نشد وی دست از فعالیت و مبارزه بردارد. به طوری که دو سال قبل از مرگش یعنی در سال ۱۳۵۵ که به مدت دو سال به ایلام تبعید شد، او به خدمات اجتماعی و فرهنگی در این شهر دست زد.
مرگ
شیخ احمد کافی در ۳۰ تیرماه ۱۳۵۷ بر اثر تصادف رانندگی به شکل مرموزی کشته شد. در این تصادف یک کامیون ارتشی با ماشین پژویی که احمد کافی در آن قرار داشت تصادف کرد.[۱]
احتمال کشته شدن
بردار احمد کافی، حسن کافی از احتمال کشته شدن احمد کافی در آمبولانس توسط عوامل ساواک، سخن گفته است. اما پس از ۳۵ سال از انقلاب هنوز ابهاماتی در مرگ مشکوک شیخ احمد کافی وجود دارد.[۲][۳]
حواشی بعد از مرگ
با پخش خبر تصادف کافی، مردم شهرها و روستاهای دور و نزدیک پیاده و سواره، مسیرهای منتهی به شهر راه، با حضور خود اشغال کرده بودند. پس از گذشت چند ساعت سراسر مسیر جاده قوچان ـ مشهد پوشیده از ماشین‌های شخصی بود و در مسیر حرکت شعارهایی سر می‌دادند که حکومت را به واکنش وا می‌داشت و نیروهای دولتی سعی نمودند از گسترش موج تظاهرات و شعارها ممانعت به عمل آید. هنگام تشییع جنازه احمد کافی، مردم به تظاهرات و راهپیمایی پرداختند و در مسیر حرکت از میدان فردوسی تا مسجد جعفریها شعارهایی سر دادند و گزارش‌های ساواک خراسان در این خصوص نمایان‌گر این مدعی است. به عنوان نمونه در گزارش چنین آمده است:«عده زیادی جهت تشییع جنازه کافی آمده‌اند و مشغول قطع کردن برق‌های چراغان و شکستن لامپ‌ها و شیشه‌های مغازه‌ها هستند و شعار می‌دهند زنده باد خمینی...»[۴]
پانویس
منابع
مرکز اسناد انقلاب اسلامی «درگذشت خطیب شهیر حجت الاسلام شیخ احمد کافی» (فارسی). مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۸ تیر ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۲۸ دی ۱۳۸۷.
پیوند به بیرون